Berlin w deszczu

Radość spotkania uśmiechniętych ludzi,

Zapachy, nowe smaki,
Zimno przenikliwe stapiane gorącą atmosferą,

Celebracja światła, muzyki i tańca,

Prawdziwe spotkanie kultur świata.

Ciepło bijące z pulsacji bębnów,

Magia cyfr, koniec i początek.

Wspólnie spędzonych godzin 29.

                                     4 lipca 2011

Galaktyka wnętrza

Początek wędrówki w centrum się znajduje.

Energia budzi się w tobie jak nowe życie wiosenne.

Spirala prądów rozpoczyna swój bieg,

Krąży, dopływa i wraca

Wciąż nieustannie i niestrudzenie.

Taniec, w ruchu zabawa,

Dyscyplina ciała, spokój umysłu.

Wszystko gdzieś podąża i bieży,

Sprawiając pozory chaosu.

Dwoistość cząstki każdej

Niesie zalążek porządku i ładu.

Będzie z tobą na długo, gdy go odnajdziesz

I utulisz w ramionach jak syna.

                                                  12/06/2011

Ogród

Ktoś stworzył Cię ogrodnikiem, a może tylko jego uczniem.

Nikt tego nie wie, w przyrody gęstwinie,

Zaadoptowanej dla potrzeb człowieka, szukałeś swego miejsca.

Poznałeś wszystko - krzewy, drzewa, niezwykłe kwiaty.

Stanowiły one dla ciebie przestrzeń, na której istniałeś.

Każdy element ogrodu inaczej czułeś.

Po latach wyjątkowo bliskie stały ci się róże.

Kwiaty niewątpliwie piękne i posiadające swój czar.

Z tego podziwu zapomniałeś o ich kolcach,

Mocno wbijających się w ciało, serce i duszę.

Pracowałeś mimo bólu, wciąż w nieustannym dla nich podziwie.

Wkrótce kolce odpadły, lecz zostawiły rany.

Rany te zrodziły obojętność na oblicze tych pięknych kwiatów,

A ponadto, paradoksalnie, dały ci wewnętrzny spokój.

Włosy lniane zieleni pełne, wokół próżnia - kolorowa pustka

Zapachu alejki, przesycone dziwnymi myślami.

Park królewski wyjątkowo stał się bliski,

Niezaprzeczalnie własny. 

Dzień, jedyny dzień na Ziemi,

Pełen ciepła czerwca, wzruszenia głębokiego, 

Nadziei skrytej w zmianę bezbarwnej sytuacji.

Jazda w świetle

Ciemność pomieszana z jasnością,

Szybkość jasnych i ciemnych cieni.

Do znudzenia powtarzające się afisze, 

Dziesiątki, setki ludzi spotykanych i zapominanych.

Kontury drzew wśród ciemności.

Pojazdy, lampy - światła kontrastujące z mrokiem.

Ukryty ból i zagubienie wśród mknących samochodów.

Obrazy luksusu i szyku.

Droga jest tylko międzyczasem, pomiędzy czymś a czymś,

Podróżą bez czasu do czasu.

Ulice, które przemierzam,

Parki, skwery, zatłoczone miejsca.

Ucieczka od pustego pokoju.

Kilka schodów w dół 

I zanurzam się w tętnicę miasta.

Spojrzenia, gesty, wszystko faluje

Miasto jak olbrzymi zwierz

Oddycha, żyje.

Płyta zamilkła,

Muzyka jest we mnie i poza mną też.

Nie dobry, nie zły - po środku.

Wśród zakurzonych książek wzrok wpatrzony

Czy nie błędny?

Przyszłość - jest, ale o niej się nie mówi.

Jak granatowy ptak - rozbija okno i krzyczy do księżyca,

Lecz po co...

Czy to ma sens, pyta błądzący, czy to życie ma jakikolwiek sens,

Czy jest po to by je przeżyć?

Nauka, praca w mozole,

Dziś to ważne, ale jak to będzie nie dziś?

Ucieka w sen; nie ucieczka była wczoraj.

Tak naprawdę to jest mu dobrze, lecz nie chce tego głośno wykrzyczeć.

Ta operacja na świętej trójcy - na dziś, na wczoraj, na jutro,

Czy będzie miała swój apokaliptyczny finał,

Na pytanie odpowiedź zna tylko dociekliwy bocian.

Artysta pragnie znaleźć leśną studnię, prastarą studnię,

W której toni ujrzy słońce. I nie słońce tu najważniejsze jest,

Lecz promieni pęk kluczy w zakamarkach twojej duszy,

Niewolniku własnej głuszy.

Bo okrąg to jak krąg odbiorców, promień odnaleźć można natomiast

W boskim powiewie. Czy osiodłano konie?